Valk Welding: 2000

VERREBROEK (B) - Hebben de robots een rol gespeeld bij het binnenhalen van de volgende opdracht? "Ik vermoed van wel", antwoordt directeur Luc Van Den Berghe van metaalbouwbedrijf Lumet in Verrebroek bij Antwerpen. Zeker is, dat zijn bedrijf dankzij de lasrobots flexibeler kan inspelen op de vraag.

Dat bleek bijvoorbeeld toen het werk aan de kademuren van het Verrebroekdok weer op gang kwam. De overheid legde het werk 8 maanden stil, wegens verzakkingen van gebouwen naast het Vrasenerdok. Uiteindelijk is de situatie opgelost door de inzet van retourbemaling. Voor Lumet was het geen probleem om de achterstand in de productie in te halen. "Vijftig procent sneller met een lasrobot is niet zo moeilijk", luidt het commentaar van Van Den Berghe. Het is makkelijker om een robot te programmeren en door te laten werken, desnoods vierentwintig uur per dag, dan tijdelijk nieuw personeel aan te nemen en in te werken. Van Den Berghe: "Ik kan het werk met die robots veel nauwkeuriger calculeren".

Stalen frames
Lumet (de naam is een afkorting voor Luc Metaal) bestaat sinds 1993. Het bedrijf houdt zich voornamelijk bezig met metaalbouw voor waterbouwkundige toepassingen. Toen het de opdracht verwierf om stalen frames te maken van wapeningsstaal en profielen, voor het ondersteunen van de bekisting voor de betonnen kademuren van het Verrebroekdok, besloot Luc Van Den Berghe tot de aanschaf van drie lasrobots.

"We hebben ze zelf geselecteerd. De leveranciers bieden ongeveer hetzelfde, maar de robots van Valk Welding zijn specifiek geschikt voor laswerk. Ze zijn in staat om de onnauwkeurigheid van het wapeningsstaal te meten en het lasprogramma aan te passen. Eerst zoekt de robot de naad, pas daarna begint hij met lassen". Van Den Berghe is van mening, dat er nog veel te weinig robots voor laswerk worden ingezet. "Wat je door een robot kunt laten doen, moet je zeker niet door een mens laten doen", vindt hij. "Een robot levert veel nauwkeuriger werk, minder uitval en een betere maatvoering, dus ook een constanter betondekking. Een robot is ook sneller dan een mens. Het lassen vraagt evenveel tijd, maar de bewegingen minder. Bovendien vertoont een robot minder uitval".

Volgende opdracht
De levering van de stalen frames voor het ondersteunen van de wapening en de bekisting van de kadermuren van het Verrebroekdok is bijna voorbij. Inmiddels is de bouw van de volgende haven, het Deurgancksdok, in volle gang. Van Den Berghe: "Het is ongeveer dezelfde constructie, maar alle afmetingen zijn iets groter. De prijzen zijn rond, over het staal en beton zijn de partijen het eens. Binnenkort komt naar buiten hoe de stalen frames gemaakt moeten worden." De lasrobots zullen daarbij weer hun goede diensten vervullen. Van Den Berghe verklapt, dat de bouwcombinatie voor het Verrebroekdok verlies heeft geleden. Misschien wel met het feit, dat het laatste deel niet wordt voltooid. In plaats daarvan wordt het geld gestoken in het Deurgancksdok, een getijdehaven met directe toegang tot de Schelde. Het zal niet het laatste werk zijn. De plannen voor het Saeftingedok, de volgende getijdehaven, bij de kerncentrale van Doel, liggen al klaar.

Metaalbouwbedrijf Lumet is tamelijk zeker van het werk, want Verrebroek ligt niet ver weg. Dat maakt het mogelijk de stalen frames 's nachts per tien stuks tegelijk over de weg te transporteren.

Kademuren
De constructie van de kademuren van de havens bestaat uit vier fasen. Na het uitgraven worden twee stalen damwanden geslagen. Daartussen komt een voet. Het beton wordt gestort met dumpers, containers en grijpers. Het lijf wordt gestort vanaf een portiekkraan, geleverd door Van Haagen Kraanbouw BV uit Breda. Dat gebeurt in een bekisting van Maco Hendriks uit Veenendaal. Op het lijf wordt tenslotte nog een kop gestort. Ook daarvoor levert Lumet gelaste stalen frames. Elke moot van de kademuur is twintig meter lang en bevat tien steunframes van Lumet. Op de frames worden de wapening en de bekisting gemonteerd. De moten worden om en om gestort. "Dat werkt sneller en verhoogt de veiligheid. De betonneerders en ijzervlechters lopen elkaar dan niet in de weg", legt Van Den Berghe uit. Zijn robots staan altijd klaar voor de volgende klus.

(Bron: Cobouw 144e jaargang, nr. 83 - 1 mei 2000.)